Terug naar de homepage
Welkom bezoeker
   
Log in voor de ledensectie Stuur een bericht naar het bestuur van Diving Zaventem
Ga terug naar de hoofdpagina

't Plonske 

Inhoudstafel
Vorige | Inhoud | Volgende

CELTIC PARTY

Ik heb een hekel aan liegen!
Toen Nancy’s felblauwe ogen zich, zaterdagnamiddag 28 juni, diep in de mijne boorde en zij mij vlakaf vroeg “Hoe zit het? Zijt ge aan ’t zeveren of zit Guy écht in Australië? “, dacht ik “Nu val ik door de mand !”, maar wonder boven wonder gebeurde dat niet en bleef de verrassing compleet.

Heel onze “surprise-act” zou echter onmogelijk geweest zijn, mochten Karla & Hans ons voordien niet toevertrouwd hebben, dat ze enkele muzikanten van Nogal Neig hadden uitgenodigd (waarvoor hierbij nogmaals onze oprechte dank en onze welgemeende excuses voor het schandelijke misbruik van vertrouwen).

Het bleef natuurlijk afwachten in hoeverre onze William Mac Comb snel zou ontmaskerd worden.
Sommigen hadden het onmiddellijk door (hé Vé en Jo), maar hielden het gelukkig voor zich, zodat de frank van den ene al wat rapper viel dan den euro van den andere.
Hans werd zo rood als een tomaat en lachte en weende tegelijkertijd.
Toen Eric Norré hem herkende, vloekte hij zo lelijk, dat ik zijn woorden onmogelijk kan herhalen omwille van de censuur. Pasquale kreeg de schok van haar leven, en de tranen in haar ogen, toen die knappe rosse gast van het orkestje haar “Happy Birthday” ging wensen.

Een heerlijke cocktail Highland Dream, de warme zomerse gloed en het zeer geslaagde optreden van de muzikanten, zorgde als snel voor een ontspannen en gemoedelijke sfeer.

Nadien konden de spelen losbarsten. Het touwtrekken is gelukkig zonder al te veel kleerscheuren en brokstukken verlopen. Enkele dapperen zorgden voor indrukwekkende prestaties met enorme zwaarden. Het klavertje-4-bord en het in-zo-weinig-mogelijk-slagen-een-nagel-in-een- boomstam-kloppen-spel, konden jong en oud bekoren.

Iedereen had zijn best gedaan om zich te verkleden, hoewel Jo eerst wat uit de toon viel in zijn skipak
Het mag gezegd worden, het heeft wel iets ne man in een rokske.
Eric (met bangelijke pruik!!!) en Mats kwamen recht uit de film Braveheart gestapt.
Stoere binken zoals Hans en Gunther deden menig vrouwenhart sneller slaan. Maar met stip ex aequo aan de top, 3 echte venten : Michel, Rudy en Trats !! Enkel zij hadden het lef om, zoals het verbodsteken aan de ingang toonde én zoals het echte Schotten betaamd, geen slip te dragen. Volgens betrouwbare inside-information voldoen zij alle 3 aan mijn persoonlijke versie van de Lawsons’s Scotch Whisky reclame : Great Balls No Rules !

De creatieve mama’s in de club hadden ook goed hun best gedaan. De Mac Aerden en de Mac Klekkskes Clans (inclusief Punkie) waren mooi uitgedost.

Naast de alternatieve Lady Mac Intosh, waren er enkele traditioneel geklede en zéér elegante dames aanwezig : The Vanderhulst Sisters; The “y-trio” : Vicky-Cindy-Kitty; The Longhair Ladies Kaai en Pasquale.

Mijn eerbied, die ik altijd al gehad heb, voor de grijze haren van onze Druïde Roger, is nóg gestegen (kon ook niet anders met zo’n lange witte lokken en prachtige baard).

Het decor was ronduit schitterend!
Straf, hoe men enkele tenten kan omtoveren tot een Ierse Pub met een gezellige schoorsteen, een indrukwekkende collectie whiskydozen en Koninklijke wc-brillen. Menig barman in Dublin zou een pak euro’s neertellen om achter zo’n toog te mogen tappen. De unieke luster met Guinness-blikjes verdient een vermelding in het gelijknamige Book of Records.

Onze chef Eric, had een culinaire ontdekkingstocht georganiseerd met als rode leidraad Whisky, vermengd in het eerste smakelijke cocktailhapje tot het laatste sublieme dessertpotje.
Sommigen onder jullie beseffen het misschien nog altijd niet maar gelukkig stond er ook het zeer typische haggis (gevulde schapenmaag) op het menu !

Onze barman Gino (met extra straffe baard!) kan getuigen dat de Whisky en het heerlijke Gordon Finest God Beer rijkelijk gevloeid hebben. Later op de avond heeft de jonge garde -Djordy, Brecht en Mats – het met natuurlijke flair én met stijl van hem overgenomen.

DJ Pascal’s muziek zorgde voor de nodige ambiance en er werd lustig gezongen en gedanst!

Pas rond 3 uur, heeft Guy het treintje stopgezet (zodat ook Nessie eindelijk kon gaan slapen), werd het licht uitgedraaid, en daalde de stilte opnieuw neder over de Lowlands van Wemeldinge.

Yours truly
MacTal