Terug naar de homepage
Welkom bezoeker
   
Log in voor de ledensectie Stuur een bericht naar het bestuur van Diving Zaventem
Ga terug naar de hoofdpagina

't Plonske 

Inhoudstafel
Vorige | Inhoud | Volgende

Es war so schön, es war so toll, in Wemel-dinge in Tirol !!!

Eerlijk gezegd, ik heb het niet zo voor de bergen, geef mij maar de zee (anders was ik natuurlijk lid geworden van een alpinistenclub i.p.v. een duikclub
En toch, wat mij betreft is ons Tirol feestje uiteindelijk op nr 1 beland in de rangschikking van al onze thema-avonden !

Het begon nochtans wat moeilijk. Nog nooit heeft het zo lang geduurd om onze partytenten op te zetten. Ze werden dan ook helemaal ingepakt tegen het aangekondigde stormweer, want zoals iedereen weet, kan het in de bergen serieus kletteren, maar gelukkig zijn we daar gespaard van gebleven.

Dan kwamen alle decorstukken een voor een te voorschijn. Het werd al snel duidelijk dat Pasquale, Eric en de Klekke weer eens hun uiterste best hadden gedaan : heuse berglandschappen, compleet met skiliftjes, dennenbomen, houtstapels, een kerk en huisjes. Ne prachtigen toog, volledig vol gekleefd met miniatuur Jägermeister flesje. En …. hét pronkstuk : een reuze blauw & bordeaux ski met bijhorende kleine zitbankjes die dienst deed als zittafel.

Vanaf 17u , stroomden de gasten, een voor een piekfijn uitgedost, toe. Aan de ingang moest iedereen door een schitterende skicabine passeren, nadat Jo gecheckt had of je wel binnen mocht en Veerle je een skipas had gegeven. Hierop kon je later de 6 voorwerpen noteren die Pasquale stiekem in het decor had verstopt.
Toen de zon een half uur later doorbrak, kon het feest echt beginnen!
De cocktail, die absoluut een blauwe kleur moest hebben en de passende naam Gletsjerwasser kreeg, liep goed binnen.
Het eten was – zoals gewoonlijk – overheerlijk, waarvoor Eric weer een dikke pluim verdient ! Hij was den elegantste man van de avond trouwens.
Maar er liep ook nog veel ander schoon volk rond ! Enkele knappe blondines trokken ieders aandacht, hoewel ik toch tweemaal moest kijken om Marc Van San in één van hen te herkennen. Den Hans had dat trouwens helemaal te laat door, anders zou hij zich nooit door haar/hem hebben laten kussen. Marc had in ieder geval een serieuze concurrente aan Stijn, die er absoluut niet mis uit zag.

Maar dan werd het tijd voor het grote geschut !! Een verrassingsact waartegen de succesvolle groep K3 volledig in het niets verdween. Toen er van achter onze caravan, drie dartele Heidi’s kwamen aangehuppeld, waarvan er twee een prachtig accordeon bespeelden en eentje (naar goede gewoonte) op twee houten “stokskes” mocht kloppen, lag iedereen in een deuk van ’t lachen.

Wat later riep Guy iedereen op om te gaan “FRESSEN !!! UND SCHNELL !!!” in een onvergetelijke speech in ’t “Deutsch mit Hahren auf und mit ein sehr höghes Stimmeken!!

Daarna was het speeltijd ! Om ’t er snelst met 3 achter elkaar (met of zonder enorme witte sneeuwbal(lon)) op 1 reuze ski’s naar den overkant geraken . Gelukkig heeft niemand hierbij armen of benen gebroken, alleen de Jo is in volle elan bijna over de haag gevlogen! Het ging er hevig maar vrolijk aan toe en er werd opnieuw heel wat afgelachen !

Nadien zongen enkele charmante Maria’s een sublieme en onvergetelijke versie van de klassieker “Do- Re- Mi” uit The Sound Of Music , waar vader Von Trapp heel fier zou op zijn. Uiteraard voor een groot deel mede dank zij de vakkundige begeleiding van de dirigent !

Later op den avond, zijn Rudy & Myriam, Nancy & Pascal en ook Ann , die er helaas niet bij konden zijn van in het begin, toch nog afgekomen, wat écht heel veel plezier deed . Bart en Vé, geen nood, jullie blijven verontschuldigd

Tot in de late uurtjes werd er nog gedanst, gerookt, gezeverd, gelachen en gekust.

Es war - wieder ! - wunderbar, wunderbaar, wuuuuunderbaar, wuuuuuunderbaaaaaaaar………………………….

Tjuss !!
Die Talle