Terug naar de homepage
Welkom bezoeker
   
Log in voor de ledensectie Stuur een bericht naar het bestuur van Diving Zaventem
Ga terug naar de hoofdpagina

't Plonske 

Inhoudstafel
Vorige | Inhoud | Volgende

ONZE TRIP NAAR EGYPTE

Vrijdag 25 september, we hebben afgesproken om 12 u aan “het kunstwerk” in de vertrekhall van de luchthaven, waar Rogerke en Vé ons komen uitwuiven. Na een vlucht van 4u30 landen we op Marsa Alam, een mooie, nieuwe, luchthaven waar wij het enige vliegtuig zijn, waardoor we snel onze visums en bagage hebben. Na 10 minuten rijden, komen we aan in Port Ghalib, waar onze boot M/Y Amelia ligt. Khaled verwelkomt ons met een brede glimlach , Mohammed zal de andere duikgids zijn tijdens deze reis.
Marsa Shuna is een mooie plaats voor onze testduik en ook de andere locaties die we de eerste dag (zeer relax trouwens) verkennen, vallen goed mee.
Maar het serieuzere werk wordt vanaf dag 2 verwacht! Na een boottocht van ± 9 uren, komen we in het diepe zuiden aan. We ankeren aan het Daedalus Reef, waar een vuurtoren staat uit 1863, gebouwd door de Fransen en later hersteld door de Engelsen. Maar de pracht en praal van dit gebied, ligt onder water. Het beschermde marinepark doet zijn naam alle eer aan. De hellingen zijn VOLLEDIG VOL begroeid. Je vindt er geen vierkante centimeter zonder dat er voornamelijk zacht koraal op staat in de prachtigste kleuren, net alsof je langs een dik wandtapijt palmt.
Dit is ook een plek waar je grotere vissoorten kan ontmoeten. Bij de ochtendduik zien we na 15 minuten “in den blauwe” te hebben gepalmd plots een kanjer van een hamerhaai die op 50 meter diepte, statig onder ons door zwemmen. Voor Khaled is dit dier, net als een leeuw in de jungle, de koning onder water.
Een andere opvallende soort die je hier kan terugvinden is de Carcharhinus Longimanus of de oceanische witpunthaai. Een indrukwekkende verschijning die tot 3,75m lang kan worden. Hij zwemt traag, constant - dag en nacht - juist onder de wateroppervlakte, met zijn borstvinnen wijd uitgestrekt. Hij geldt als een van de gevaarlijkste soorten en zou al meer mensen hebben aangevallen dan alle andere haaien samen. Het zijn vooral snorkelaars die als prooi kunnen aanzien worden. Als duiker hoef je niets te vrezen. Op het einde van de tweede duik ziet Guy samen met de laatste groep die nog in het water zit op een paar meter afstand twee exemplaren vlak voorbij de boot zwemmen .
Ook Rocky Island en Zabargad zijn twee prachtige duikspots, beschermd natuurgebied waar je de prachtige onderwaterwereld, in alle schoonheid en totaal ongerept kan bewonderen. Boven water zien de beide onbewoonde eilanden er ook niet slecht uit. Vooral Zabargad dat als een “berg” van ± 235 meter plots vanuit het niets uit de zee oprijst. Het doet dienst als broedplaats voor duizenden vogels en vroeger delfde men er groene edelstenen OIivijn.
Helaas moeten we te snel vertrekken van deze unieke plaatsen want er staat ons nog een vaartocht van enkele lange uren te wachten over een woelige zee. Dit is de eerste duikcruise waar ik me echt mottig voel … en ik ben helaas niet de enige, de meesten lagen “strike”. Dus stelt Khaled voor om ’s nachts te varen om zo weinig mogelijk last van de golven te ondervinden.
Gelukkig vind je overal in de Rode Zee mooie duikplaatsen. Een van mijn TOP favorieten is Abu Galawa Soraya. Eerst

Je palmt eerst doorheen enkele grillige koraalformaties om te eindigen met een prachtig zicht vanuit de hoogte op een levensgroot aquarium, “Den hof van Nemo” zoals Isabelle het heel mooi uitdrukt. Er ligt ook een wrakje waar Karla een slak ontdekt, die we nog nooit gezien hebben,met de indrukwekkende naam Grote Draak (Pteraeolida Ianthina), hoewel het een lang, smal dingetje betreft van ± 10 centimeter , waarvan het lichaam lijkt op aan elkaar geregen schakels van een ketting.
Dolphine Reef is ook een absolute aanrader, waar we per zodiac gedropt worden tussen een school van een 40-tal dolfijnen.
De laatste twee duiken zijn voorzien op Marsa Mubarak. Geen al te spectaculaire plaats maar met veel geluk kan je er wel een zeldzame soort ontmoeten. Er groeit namelijk zeegras, het favoriete voedsel van de zeekoe of dugong. Helaas zien we er geen, maar … we horen ze wel. Althans dat geloven Ann en Saskia (haar sympathieke Hollandse vriendin) toch wanneer ze een aanhoudend geloei horen. Zij hebben niet door dat het Guy is die het geluid van een koe nabootst. Zelfs al hij “LEO, Leééééoooo” begint te zingen, valt hunne frank niet. Na de duik, duurt het nog een tijdje vooraleer ze doorhebben dat ze beetgenomen werden
We worden per zodiac afgezet aan Marina Lodge in Port Ghalib na de lunch. Het is een charmant hotel in Nubische stijl met gezellige ruime kamers, een terras aan het – koude – zwembad waar je met je voeten in het water kan genieten van een koel drankje met zicht op de pas aangelegde Marina en de kleurrijke bergen op de achtergrond.
De volgende dag brengen de meesten luierend door aan de rand van het zwembad. Enkele dapperen maken met de gratis boot –taxi de korte overzet naar de paar winkeltjes die Port Ghalib telt. Tegen volgend jaar zouden hier 20 extra hotels moeten staan, maar voorlopig is het er nog lekker rustig en daar genieten we volop van tot we rond 16u ons hotel verlaten en 10 u later moe maar voldaan veilig op Zaventemse bodem landen.

Uw trouwe reisverslaggeefster
Tal.